مثل تنها تماشاگر یک سالن بزرگ تئاتر

پس از اجرای

نمایشنامه ای سرتاسر سکوت

تنهایی را چشیده ام

طعم شکلات تلخ می دهد...

#دنیا غلامی

تو خورشید بودی

با خنده های تو

آب می شد

آدم برفی احساسم

شاعرم کردی ورفتی

ندانستی

من به هوای بی تو بودن

آلرژی دارم

بی تو فصلی پر از سرگیجه ام

که به همه چیز شهری که

خاطره های تو را دارد حساسم ...

#دنیا غلامی

از دوری ات

زبان دلم بندآمدو

به لکنت افتاد

یادت به خیر

ای که مرا

برده ای از یاد...

#دنیا غلامی

بی تو

من خانه ای قدیمی

در انتهای کوچه ای بن بستم

اگر هم گاهی کسی سراغم رامی گیرد

یا اشتباهی در زده است

یا قصد ویران کردنم را دارد

یا سراغ کسی رامی گیرد

که سال ها نیست

آه پرواز بی صدای شاعرها

کوچ غریبانه ای ست ...

#دنیا غلامی

وقتی

سکوت چکه می کند

ازسقف تاریک شب های بیداری

از دورها

به تو فکرمی کنم

به تو که

با سپیده ی صبح

نسبتی نزدیک داری

و حتّی وقتی نیستی

با یادت

بر دشت خشک دلتنگی ام

پنجره پنجره نور می باری

ومهربانی

ترجمه ی چشمان مهربان توست ...

#دنیا غلامی

بی تو

خنده ی غم انگیز کمدینی هستم

که درست لحظه ی آغاز اجرایش

خبر مرگ کسی رامی شنود

که خیلی دوستش دارد...

# دنیا غلامی

اگر زمین بودم تو آسمان بودی اگرخورشید توماه ساحل اگربودم تو دریا عشق فقط قصّه ی پرغصّه ی بین آدم ها نیست گاهی درنگاه برگی از قبیله ی پاییز پیداست گاهی در رگ های آبی ّ رود جاری ست اتّفاق بعید

بیا چشم ها یمان را ببندیم امروز را بدون دلیل حتّی به دروغ از ته دل بلند بخندیم با یک موزیک شاد برقص به گل های بالکن سلام بده پرنده بشو به پرواز جان بده پنجره را باز کن اصلا" بیا غریبه ای را که

خورشیدکم

بی تو

دست هایم استعاره ی ست از زمستان

زندگی را ابرانه می میرم و

درگل خانه ی تنهایی

تاریکانه شبم

بیا صبح دقایقم باش ..

#دنیا غلامی

#بداهه

غروب ها کسی در گلویم

غمگینانه نی می زند و

بی تو

خسته ام

مثل زنی که هرشب

خواب یک شاخه گل رز می بیند..

#دنیا غلامی